H.'s profileEvery Beginning Is Only ...PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
|
Every Beginning Is Only a Continuation?<ก็เพราะชีวิตคือการเดินทาง> June 23 ความจำสั้นอาจนึกไม่ออกสักเท่าไร
แค่พอจำได้ ก็แค่นั้น จำได้แค่เพียงใครหนึ่งคน เข้ามาวกวนในใจฉัน ไม่นานแค่เพียงไม่นานก็ผ่านไป อาจเป็นความทรงจำที่บอบบาง จำได้เพียงเลือนลางกับเส้นทางที่ชั่วคราว อาจเป็นความทรงจำที่สั้นเหลือเกินไม่ยืดยาว แต่มีใครรู้ว่าฉันเศร้า เกือบทุกคราวที่นึกมันขึ้นมา ไม่อาจใช้คำว่าผูกพัน ไม่มีวันนั้นที่ลึกซึ้ง เป็นเพียงแค่คนที่ถูกใจ คำว่ารักยังไปไม่ถึง ครึ่งนึงแค่เพียงครึ่งนึงของจิตใจ August 09 ขอให้รักบังเกิดไม่ได้อัพบล็อกมาเป็นเวาลาพอสมควร เหมือนกับที่นานๆ จะได้ฟังเพลงใหม่ที่เพราะๆ ความหมายดีแบบนี้สักหน
จริงๆ แล้วเพลงมันก็ออกมานานแล้วล่ะแต่เพิ่งได้ฟัง 555 (เชยจังเรา)
ช่วงนี้เหนื่อยจัง งานเยอะทุกวันเลย เง้อ....แต่ทำไงได้เพื่อปากท้อง(ของเรา) และอนาคต ก็ต้องดิ้นกันต่อไป
เอาล่ะสู้ๆ สู้ตายจ้า
"ขอให้ในทุกหัวใจ ... ให้รักมาบังเกิด"
June 27 แค่คิดก็ดีแล้วบางทีสมองของคนเราก็คิดอะไรไปได้เรื่อยเปื่อยตลอดเวลา
กระทั่งเวลานั่ง นอน ลุก เดิน วิ่ง กินข้าว ดูหนัง ฟังเพลง .... ก็ยังจะคิดได้อีก
ขนาดที่พูดๆ กันว่า "พักสมอง" จริงๆแล้วก็คือ การเอาสมองไปคิดเรื่องอื่นๆ อีกแบบหนึ่ง
ความคิด ทำงานไม่เว้นวันหยุดราชการ
..............ไม่เคยได้รับเงินเดือน ไม่มีโอที
..............ไม่เคยลาป่วย ลากิจ ลาคลอด
แต่ความคิดก็อาจลาตายได้ เมื่อเจ้าของมันตายซะ
ชีวิตเราจะมีความสุขหรือไม่ มันก็ขึ้นอยู่กับการคิด
เคยใช้กันบ้างมั้ย ไอ้ที่เค้าเรียกว่า Positive Thinking
คนเราก็แปลกเนอะ ทั้งๆที่สามารถจัดการความคิดเองได้ มีอิสระที่จะคิด
แต่ก็ไม่วายที่จะคิดแบบ Negative Thinking
.
.
.
บางคน...ให้เงินขอทาน แต่ในใจกลับคิดว่ากำลังถูกหลอก (แล้วจะให้ทำไมวะ)
บางคน...ทำอะไรผิดพลาด ก็โทษฟ้าดินไว้ก่อนเลย (คิดได้ไงเนี่ย)
บางคน...ตังค์ไม่มีจะกินข้าว แต่ก็หน้าด้านยืมตังค์เพื่อนกินเหล้า (เฮ่อ..ทำไปได้)
ฯลฯ
เอาเป็นว่า เราจะคิดอะไรก็ได้ แค่คิดในเรื่องที่ดีๆ คิดถึงแต่สิ่งดีงาม(ไม่ใช่เพ้อฝันล่ะ) เดี๋ยวอะไรๆ มันก็จะดีเอง
และถึงแม้ว่าความคิดมันจะช่วยอะไรไม่ได้มากก็ตาม
แต่แค่เราได้คิด ใช้สมองให้คุ้มค่า มันก็ดีแล้วล่ะ
นานาจิตตังค่ะ
May 31 ฤาว่าประชาธิปไตยกำลังจะกลับมาวันที่ 30 พฤษภาคม 2550 ถือว่าเป็นวันที่สิ้นสุดการรอคอยของทุกไทยคน กับวินาทีที่ตุลาการรัฐธรรมนูญได้อ่านคำวินิจฉัยตัดสินคดีประวัติศาสตร์ยุบพรรคการเมืองหลักของไทย คือ พรรคประชาธิปัตย์และพรรคไทยรักไทย ซึ่งผลแห่งคดีก็คงเป็นที่พอใจและไม่พอใจของใครหลายคนโดยเฉพาะผู้ที่นิยมชมชอบพรรคการเมืองทั้งสองพรรคดังกล่าว ตุลาการรัฐธรรมนูญ ได้ทำหน้าที่ครั้งนี้ได้อย่างดีเยี่ยมเกินความคาดหมายของใครหลายคน การอ่านคำวินิจฉัยที่กินเวลายาวนาน แต่แฝงไปด้วยข้อเท็จจริงที่สังคมต้องการที่จะรับรู้มาเป็นเวลานาน ซึ่งบัดนี้ ก็เป็นที่เห็นกระจ่างแล้วว่า ใครถูก ใครผิด ที่สำคัญ คำว่า “ระบอบทักษิณ” ที่หายไปจากสังคมมาเป็นเวลาพอสมควร ได้กลับมาอีกครั้งในประเด็นวินิจฉัย พร้อมกับได้รับคำตัดสินว่าเป็นสิ่งที่ก่อหายนะให้กับสังคมการเมืองไทย ทำให้คนไทยทั้งประเทศ รวมทั้งสื่อต่างประเทศได้หูตาสว่างกันเสียที สรุปง่ายๆ ว่า ไทยรักไทยถูกยุบ ส่วนประชาธิปัตย์เป็นผู้พ้นมลทิน ทีนี้สิ่งที่สังคมกำลังจับตามองดูอยู่มากที่สุดคือ การกระทำของ คมช. เพราะถึงเวลาแล้วที่ คมช. ต้องออกมาแสดงความรับผิดชอบต่อสังคมบ้าง ไม่ว่าจะเป็นการยกเลิกประกาศคณะปฏิรูปฯ ในเรื่องที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินการทางการเมือง เพื่อเปิดช่องให้ประชาธิปไตยได้หายใจบ้าง รวมถึงการผลักดันการจัดทำร่างรัฐธรรมนูญให้เสร็จโดยเร็วที่สุด เพื่อให้การเลือกตั้งได้เกิดขึ้นมาตามครรลองประชาธิปไตยที่สังคมกำลังรอคอย ส่วนภาคประชาชน ก็ต้องเตรียมพร้อมรับการแข่งขันทางการเมืองที่มีแนวโน้มจะทวีความร้อนแรงขึ้นในอนาคตนี้ เตรียมตัวเผชิญกับกลุ่มนายทุนทั้งเก่าและใหม่ อำนาจทหาร และกระแสการเลือกตั้งที่บรรจุการซื้อสิทธิ์ขายเสียงไว้ด้วย พูดกันง่ายๆ คือ ทุกฝ่ายต้องยอมรับความจริง น้อมรับคำตัดสิน และเตรียมตัวก้าวสู่อนาคตทางการเมืองไทยก้าวใหม่ที่กำลังจะเกิดขึ้นในไม่ช้านี้ ทำใจให้ดีๆ มีสติ สัมปชัญญะ แล้วร่วมมือกันจัดการสังคมไทยให้เดินไปสู่สิ่งที่ดีกว่าด้วยกัน!! April 03 บางหน้าหนังสือที่ยังไม่ได้อ่านเรามีหนังสืออยู่เล่มหนึ่ง ชื่อว่า ชีวิต
คนแต่งหนังสือเล่มนี้ก็คือเราเอง
หนังสือเล่มนี้ ยังไม่เสร็จสมบูรณ์ และก็คงอีกนานกว่าที่เราจะเขียนเสร็จ
แต่ที่เราสังเกตเห็นก็คือ ความหนาของหนังสือที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
บางครั้งมันก็เพิ่มจำนวนหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว
บางคราวจำนวนหน้ากลับไม่ได้ลดลง แต่มันกลับสงบนิ่งอยู่ในจำนวนเท่าเดิม..เฉกเช่น ณ ห้วงเวลานี้
ไม่มีเรื่องราวใดๆที่เราอยากจะเขียนเพิ่มลงไปในหนังสือเล่มนี้
แต่ในทางกลับกัน..การที่เราได้หยุดอยู่กับที่บ้าง ได้หยุดการเดินทางของชีวิตบ้าง มันก็ทำให้เราได้กลับไปเปิดหนังสือเล่มนี้ดูซ้ำๆ
มันทำให้เราพบว่า มีบางหน้าที่ขาดหายไป
มีบางหน้าที่เราไม่เคยอ่าน
มีบางเรื่องราวที่เก็บไว้ในพื้นที่ที่เล็กที่สุดของหนังสือ เฉกเช่นเชิงอรรถ - ส่วนที่เราไม่เคยได้สนใจ
และที่น่าแปลกใจที่สุด คือ
มีบางหน้าหนังสือที่เรายังไม่เคยได้อ่าน และเราก็นึกไม่ออกเสียด้วยว่าทำไมเราถึงพลาดการอ่านหน้าหนังสือเหล่านั้น
เราไม่ได้พลาดที่จะบันทึกเรื่องราวของชีวิต
แต่เราพลาดที่จะจดจำเรื่องเหล่านั้นไว้ เพราะอะไรกัน?
สิ่งที่เราทำได้ดีที่สุดตอนนี้ มันก็น่าจะเป็น การอยู่นิ่งๆ ให้นิ่งที่สุด แล้วตั้งใจอ่านหนังสือหน้าที่เราเคยข้ามผ่านมันไป
เผื่อบางที เราอาจจะพบเจอสิ่งดีๆ ที่อยู่ในส่วนที่เคยมองข้ามไปก็ได้ ใครจะรู้?
February 16 ความจำสั้น ความฝันยาวในแต่ละวัน ชีวิตได้ผ่านเรื่องราวมากมายตั้งแต่เช้าจรดค่ำ
บางวัน...เรากอยากจะจดจำเรื่องราวเหล่านั้นไว้ แต่ก็จำได้ไม่หมด
บางวัน...เราก็อยากลืมบางเรื่องราว แต่ก็ลืมไม่ได้
ตกกลางคืน ชีวิตก็ย่ำเดินไปในความฝัน
บางคืน...ฝันดีเสียจนไม่อยากตื่น เพราะตื่นมาแล้วกลัวที่จะลืมความฝันนั้น
บางคืน...ฝันร้ายจนต้องผวาตื่นขึ้นมากลางดึก จนไม่อยากจะหลับตาลงไปพบกับความฝันอีก
ความจำสั้น----ความฝันยาว
คุณเคยได้ยินประโยคนี้ไหม?
คุณเชื่อว่ามันเป็นความจริงหรือเปล่า?
ถ้าสมองเรามีฮาร์ดดิสก์เหมือนคอมพิวเตอร์ก็คงดี เราจะได้เลือกที่จะจดจำเรื่องราวดีๆ เอาไว้มากๆ
ส่วนความฝัน ก็ปล่อยให้มันฝังอยู่ในจิตวิญญาณภายในต่อไป
แต่ถ้าวันไหนความฝันสิ้นสุดลง นั่นก็คงหมายความว่า...
วันนั้นเป็นวันที่ชีวิตเราจบลงไปด้วยเช่นกัน
ถ้าเลือกได้ ฉันขอให้ความจำกับความฝันยาวเท่ากัน จะดีไหม?
January 31 Every Beginning is only a Continuation.Every Beginning is only a Continuation
.
.
ทุกการเริ่มต้น
เป็นแค่บทต่อเนื่องของเรื่องราวที่เคยมีมาแล้ว
.
.
คำกล่าวนี้ บางคงอาจจะบอกว่า เป็นไปไม่ได้หรอก
แต่สำหรับฉัน มันคือ "ความจริง"
ทั้งๆที่ ในบางที ฉันก็ไม่แน่ใจนัก
ทุกๆ เหตุการณ์ที่เข้ามาในชีวิตของฉัน มันไม่ได้เป็นจุดเริ่มต้น
แท้จริงแล้วมันก็แค่ ผลของการกระทำ ของวันวานเท่านั้น
.
.
ทุกเรื่องราวที่เกิดขึ้น ที่เริ่มต้นในชีวิตฉัน
ทำให้ฉันต้องคิดถึงสิ่งที่ฉันได้ทำลงไปในอดีต
ทำให้ฉันต้องคิดว่าฉันได้พบเจออะไรมาบ้าง
มันกเหมือนกับการเรียนรู้ที่จะอยู่กับปัจจุบัน โดยเอาอดีตมาอ้างอิง
บางที..อดีตก็เจ็บปวดเกินไปที่จะเก็บมาจดจำ
บางที..อดีตก็สุขเสียจน ไม่เคยลืมไปจากใจ
.
.
สำหรับวันนี้ และวันพรุ่งนี้ จนถึงวันสุดท้ายในชีวิต
ฉันไม่รู้ว่าจะต้องพบกับการเริ่มต้นอีกกี่ครั้ง
ฉันไม่รู้ว่าการเริ่มต้นจะหยุดลงเมื่อไหร่
มันก็เหมือนกับวงจรอุบาทว์อย่างหนึ่ง
...
เป็นวันที่อดีตกลับกลายมาเป็นปัจจุบัน
เป็นวันที่ปัจจุบันกำลังจะกลายเป็นอดีต
.
.
แม้ว่าฉันจะไม่อยากเริ่มต้นอะไรทั้งนั้น
แต่มันก็ทำไม่ได้
เพราะตราบใดที่ฉันยังหยุดปัจจุบันไม่ได้
สักวันปัจจุบันก็จะกลายเป็นอดีต ที่จะทำให้เกิดการเริ่มต้นอีกหลายครั้งหลายครา
...
รู้เพียงแต่ว่า ตอนนี้ฉันเหนื่อยกับการเริ่มต้นใหม่ทุกวันกับหลายๆเรื่อง
ฉันท้อแท้ ที่อดีตต้องทำให้เกิดการเริ่มต้นอยู่เรื่อยๆ
แต่จะทำยังไงได้
ก็เรื่องราวของชีวิตมันคือการเริ่มต้นนี่นา
.
.
ในวันนี้ ฉันคงทำได้แค่ให้กำลังใจกับตัวเอง
ให้เข้มแข็งต่อการเริ่มต้นที่จะผ่านเข้ามาในชีวิตแต่ละวัน
แล้วก็พาตัวเอง ให้อยู่กับการเริ่มต้นให้ได้
แม้จะเหนื่อยจนแทบขาดใจก็ตาม
สักวัน ฉันคงจะอยู่กับการเริ่มต้นของทุกวันอย่างมีความสุข
ใช่ไหม??
|
|
|||
|
|